people and lifestyle

Στέφανος Κορκολής: Ο καρκίνος, η θεραπεία και η νέα του ζωή

Από παιδί γνώρισε τη διαδρομή παράδεισος – κόλαση κι αντίστροφα. Ό,τι του έδινε η ζωή τη μία στιγμή, του το έπαιρνε την άλλη. Και πάλι απ’ την αρχή. Έμαθε και εξασκήθηκε. Γι’ αυτό και κατάφερνε, ακόμα κι όταν ερχόταν πρόσωπο με πρόσωπο με την καταστροφή, να ξεγελάει τη μοίρα. Με τα όνειρα και τη θέλησή του. Το πείσμα και τις εμπνεύσεις του. Τις νότες και την αλήθεια του. Στην Ελλάδα και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, όπου δίνει συναυλίες και κοντσέρτα.

Από τη στιγμή που νίκησε και τον καρκίνο, αν και, όπως παραδέχεται, «ζεις με αυτόν», δείχνει ασταμάτητος. Με συνεργασίες από τον Jose Carreras, την Dulce Pontes, τον Lucio Dalla, μέχρι την «ύψιστη διάκριση» να τον χρίσει ο Μίκης Θεοδωράκης πρεσβευτή του έργου του στο εξωτερικό, ο Στέφανος Κορκολής δημιουργεί διαρκώς. Απολαμβάνει την επιτυχία των παραστάσεών του στην Αθηναΐδα. Με την παράσταση Φάσμα Ασμάτων Παρασκευή και Σάββατο και τη Solo Piano την Κυριακή. Η πρώτη με την ταλαντούχα νεαρή τραγουδίστρια Σοφία Μανουσάκη και τους εξαιρετικούς String Demons. Η δεύτερη με το πιάνο του, σ’ ένα διαδραστικό μουσικό διάλογο. Σε μια μοναδική εξομολόγησή του στο κοινό. Όπως ήταν πάντα οι εμφανίσεις του.

Υπάρχουν στιγμές που φοβάσαι μήπως στερέψει η έμπνευσή σου;

Όσες σπουδές κι αν κάνεις, συνθέτης γεννιέσαι, δεν γίνεσαι. Δεν το αποφασίζεις εσύ, είναι στο DNA σου, κυλάει στο αίμα σου. Η έμπνευση μοιάζει με λίμνη που, όποτε δεχτεί ένα πετραδάκι ή μια βροχούλα, σχηματίζει κύκλους. Έτσι δημιουργείς. Το μόνο που χρειάζεται είναι το ερέθισμα.

Και ίσως το να μην παγώσει η λίμνη;

Σε μένα πάντα η χαρά πήγαινε χέρι χέρι με τη λύπη. Στη ζωή, όμως, υπάρχουν οι αντιθέσεις. Αλλά γιατί να κάνουμε θέμα την περίπτωσή μου, όταν παιδάκια πεινάνε στο δρόμο; Όταν κι αν γράψω την αυτοβιογραφία μου, θα τα μάθετε όλα.

Τι τίτλο θα έβαζες;

Δεν ξέρω ακόμη. Πάντως, θα χρησιμοποιήσω πολύ νυστέρι. Το έχω δοκιμάσει, άλλωστε, πολύ στη ζωή μου, οπότε θα το χρησιμοποιήσω κι εγώ γράφοντας.

Η αυτογνωσία απαιτεί ειλικρίνεια;

Σίγουρα, αλλά ειλικρινής είμαι μόνο στη σκηνή και για μερικούς πάρα πολύ δικούς μου ανθρώπους. Πέντε όλους κι όλους, συμπεριλαμβανομένων των μελών της οικογένειάς μου. Κι αν δεχτώ κακόβουλα σχόλια, θα γίνω αιχμηρός κι εγώ. Αν δεχτώ επίθεση, θα επιτεθώ κι εγώ δέκα φορές περισσότερο. Δεν είμαι εύκολος συνομιλητής πια. Παλιά ήμουν.

 

Τι άλλαξε;

Όταν παθαίνεις μια τόσο σοβαρή ασθένεια, δεν ανέχεσαι τίποτα που να σε βλάπτει. Ούτε καν κάτι περιττό. Έτσι, βέβαια, έπρεπε να είμαι και πριν την αρρώστια. Αλλά μεγάλωσα σε ευγενικό περιβάλλον και η ευγένεια στην εποχή μας ισοδυναμεί με βλακεία. Κι όταν είσαι ευγενής, σε θεωρούν κι εύκολο θύμα. Αυτό το σταμάτησα. Με εκμεταλλεύτηκαν πολλοί άνθρωποι. Συμφωνώ να δίνεις σε κάποιον που αξίζει, αλλά στον αγνώμονα γιατί;

Τα προβλήματα τα περνάς μόνος ή τα μοιράζεσαι με τους ανθρώπους σου;

Τις δύσκολες καταστάσεις τις ξεπερνάς μόνος σου. Αν δεν το αποφασίσεις ο ίδιος, κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει. Η παρηγοριά δεν είναι παυσίπονο.

Τον καρκίνο τον ξεπέρασες;

Δεν ξεπερνιέται αυτή η αρρώστια. Την αποδέχεσαι, ζεις με αυτήν και πορεύεσαι. Βέβαια, αλλάζει η ζωή σου. Από τη μέρα που έκανα εγχείρηση, τον περασμένο Οκτώβριο, μαζεύτηκα στο σπίτι μου. Το σώμα δεν αντέχει τα μακρινά ταξίδια, από την Ιαπωνία ως τη Βραζιλία, που έκανα πριν δίνοντας κοντσέρτα. Έκοψα το τσιγάρο και το αλκοόλ.

Έχεις σκεφτεί πόσες ζωές έζησες σε μία;

Είναι όντως πολλές και ελπίζω κάποια στιγμή να ηρεμήσω. Ξεκίνησα να παίζω πιάνο 4 χρόνων. Από τα 5 μου έδινα ήδη συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό αυτοσχεδιάζοντας στο πιάνο, χωρίς να στερούμαι κάτι ως παιδί. Ακόμη θυμάμαι το σχολείο μου, το Αθηναϊκό Λύκειο του Τιχόπουλου, τη γειτονιά μου στην πλατεία Αμερικής που είχε χωματόδρομους, χιόνιζε, περνούσε αυτοκίνητο και λέγαμε «περνάει αυτοκίνητο!». Αλλά όσο όμορφα πέρασα τα παιδικά μου χρόνια τόσο δύσκολη ήταν η εφηβεία μου, με αποβολές, τσακωμούς, φασαρίες. Όπως και άλλα παιδιά στην εφηβεία τους.

Είχε αρρωστήσει η μητέρα σου, η Άντα Δούκα.

Είχε μυασθένεια Gravis, μια πολύ σοβαρή πάθηση των μυών. Ξαφνικά στο σπίτι μας, που ήταν μέσα στα χρώματα και το φως, μπήκε ένα γκρίζο σύννεφο και τα σκέπασε όλα.

Ο θείος σου, ο Μίμης Πλέσσας, τι ρόλο έπαιξε στην καριέρα σου;

Κανέναν. Απλώς είμαι περήφανος που είναι θείος μου και βάπτισα την κόρη του.

peoplegreece.com

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ ΑΡΘΡΑ

Νέα, ειδήσεις για την Αλβανία και τους Αλβανούς στην Ελλάδα. Μεταναστευτικά νέα, ιθαγένεια, πολιτογράφηση, κώδικας μετανάστευσης, επικαιρότητα, Ελλάδα

To Top