people and lifestyle

Η Μαρία Από την Αλβανία Μιλάει Για Την Εμπειρία Της Ως Μετανάστρια Στην Ελλάδα

Η Μαρία είναι μια εντυπωσιακή χαμογελαστή γυναίκα ετών 28. Αυτοαπασχολούμενη και πολύ δραστήρια. Με παρότρυνε να βρω μια φωτογραφία από το Facebook της για να βάλω στο κείμενο. Δυσκολεύτηκα γιατί σε όσες είχε, παντού μαζί της είχε κόσμο. Πολύ κόσμο. Οικογένεια, φίλους, συμφοιτητές, κοινό. Αυτό είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό της στο 15ο χρόνο ζωής της στην Ελλάδα.

Έχει γεννηθεί στην Αλβανία. Στην Ελλάδα ήρθε όπως πολλοί συμπατριώτες της, ακολουθώντας τους γονείς της που βρήκαν δουλειά εδώ. Μου λέει ότι όταν της ανακοινώθηκε, μιας και δεν είχε βγει ποτέ έξω από την πόλη της, φανταζόνταν την Ελλάδα σαν παράδεισο. Σαν ένα μεγάλο λιβάδι.

Όταν ήρθε, τα πράγματα άρχιζαν να σκοτεινιάζουν. Οι φίλοι που είχε μέχρι τότε, ήταν μακριά της. Εκείνη και τα αδέρφια της περνούσαν πολλές ώρες σπίτι, καθώς οι γονείς δούλευαν πολλές ώρες. Το σχολείο δεν ήταν μια καλή εμπειρία στην αρχή. Ειδικά μερικοί μήνες στο Ίλιον.

“Δεν ήξερα να μιλάω καλά τη γλώσσα. Μια καθηγήτρια ιστορίας, κάθε φορά που έμπαινε στη τάξη μου ζητούσε να πω μάθημα” θυμάται. Ήταν η πρώτη της… συνάντηση με τον ρατσισμό. Θα ακολουθούσαν πολλές άλλες σε βαθμό που ακόμα και η ίδια να αποφεύγει συμπατριώτες της. Την είχε πείσει η κοινωνία ότι η χώρα που κατάγεται έχει κάτι κακό. Αισθανόταν άσχημα, πολλές φορές στην απομόνωση.

Θα ήταν άδικο να πω όλους τους Έλληνες ρατσιστές

Θυμάται ρατσιστικές επιθέσεις από μεμονωμένα παιδιά στο σχολείο αλλά δε γενικεύει. Παρ’ ολα αυτά υπογραμμίζει ότι υπήρχε και μια σιωπή. Κάποιοι μαθητές απλά δεν έπαιρναν το μέρος της όταν την έβλεπαν να δέχεται επίθεση.

Όλα άλλαξαν στο Πανεπιστήμιο. Με πολύ διάβασμα, όχι μόνο έμαθε τη γλώσσα αλλά κατάφερε να περάσει στo ΠΑ.ΠΕΙ και συγκεκριμένα  με βαθμό 18,9!  Όπως μου αναφέρει, στο Πανεπιστήμιο που συνέχισε και με μεταπτυχιακό, το θέμα καταγωγής δεν τέθηκε ποτέ και έτσι άρχισε και η ίδια να το αποδέχεται. Πια δε φοβάται να μιλήσει αλβανικά στο δρόμο, ούτε να πει από που είναι.

Μου λέει ότι δε νιώθει ξένη εδώ αλλά δε ξεχνάει και δε θα υποστήριζε ότι δεν είναι Αλβανίδα. Στη χώρα της, όπως παραδέχεται, ίσως νιώθει ξένη καθώς δε τη ζει, όμως είναι από εκεί και δεν το ξεχνάει. Εκεί γεννήθηκε και έζησε μέχρι και την τελευταία τάξη του Δημοτικού. Μια φράση της με φέρνει πιο κοντά σε αυτό που λέει περιγραφικά:

Τα πιο σημαντικά πράγματα της ζωής μου τα έχω ζήσει εδώ. Στην Ελλάδα.

Εδώ έμαθε μια δεύτερη γλώσσα, άνοιξε καινούργιο σπίτι, βρήκε τον έρωτα, τη φιλία. Τον εαυτό της.  Θέλει να μείνει εδώ και κάθε χρόνο τρέχει με χαρτιά και λεφτά για να το καταφέρνει. “Έχει γραφειοκρατία αλλά και σε άλλες χώρες υπάρχουν δυσκολίες, εντάξει” μου λέει. Αγαπάει την Ελλάδα.

 

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ ΑΡΘΡΑ

Νέα, ειδήσεις για την Αλβανία και τους Αλβανούς στην Ελλάδα. Μεταναστευτικά νέα, ιθαγένεια, πολιτογράφηση, κώδικας μετανάστευσης, επικαιρότητα, Ελλάδα

To Top