Ειδήσεις για μετανάστες

Διοίκηση της μετανάστευσης-προβληματισμοί και προτάσεις

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Ας ξεκινήσουμε με την παραδοχή ότι η διοίκηση της μετανάστευσης πρέπει να είναι ενιαία, κάθετη και κατά το δυνατό αυτόνομη. Ο αιτών άσυλο, ο μετανάστης χωρίς χαρτιά, ο κοινοτικός υπήκοος, ο υπήκοος τρίτης χώρας με άδεια διαμονής, ο ωφελούμενος από δράσεις κοινωνικής ένταξης, η δεύτερη γενιά πρέπει να συναλλάσσονται με μία υπηρεσία η οποία θα διαθέτει μονάδες σε όλη την επικράτεια και θα καλύπτει χωρικά τον πολίτη από το σπίτι του έως τη συνοριακή διάβαση.

Αυτό σημαίνει τη συγκέντρωση σε ένα φορέα όλων εκτελεστικών αμεταβίβαστων κρατικών αρμοδιοτήτων για μετανάστευση, ιθαγένεια, άσυλο (δημιουργία περιφερειακών δομών που μέχρι τώρα δεν υπάρχουν), καθώς και η υλοποίηση των αναπτυξιακών προγραμμάτων για την ένταξη και τις ροές.

Ο παρών κώδικας ν.4251/14 δεν περιέλαβε καμία διάταξη σχετική με τη διοίκηση του φαινομένου της μετανάστευσης, όταν μάλιστα είχε στα τέλη του 2011 ψηφιστεί και τεθεί σε εφαρμογή ο ν. 4018, ο οποίος δημιουργούσε τομή στη διοίκηση με την πρόβλεψη των καταστημάτων μίας στάσης. Μπορούσαν να συσταθούν έως και 10 καταστήματα μίας στάσης στην Αττική των 66 ΟΤΑ, που ασκούσαν έως τις 31/12/2013 τη βασική αρμοδιότητα παραλαβής αίτησης και επίδοσης της άδειας ή απόφασης. Οι ΟΤΑ του λεκανοπεδίου εξυπηρετούσαν σχεδόν τους μισούς εγκατεστημένους αλλοδαπούς της επικράτειας. Προέβλεπε επίσης τη σύσταση έως 12 καταστημάτων για το Αιγαίο και 3 για το νομό Θεσσαλονίκης.

Τα καταστήματα άνοιξαν πρώτα στην επαρχία, ενώ παρατάθηκε η έναρξη λειτουργίας τους σε Αττική και Θεσσαλονίκη – Χαλκιδική από 30/9/2013 στις 31/12/2013, λόγω υποστελέχωσης, χωρίς βέβαια μέσα σε τρεις μήνες να επιλυθεί, και αφού άνοιξαν δόθηκε πέντε μήνες παράταση στη λήξη των αδειών διαμονής, λόγω αδυναμίας των υπηρεσιών ν’ ανταποκριθούν στα αιτήματα των αλλοδαπών.

Το πρόβλημα της υποστελέχωσης παρέμεινε στην επαρχία, όπου στους νομούς με αυξημένο φόρτο, οι άδειες καθυστερούν να εκδοθούν χρόνια και στην Αττική «λύθηκε» με τη μεταφορά των καταργημένων δημοτικών αστυνομικών, που ευτυχώς εντάχθηκαν επιτυχώς και στήριξαν άμεσα τις υπηρεσίες και κατ’ επέκταση τον εξυπηρετούμενο πολίτη τρίτης χώρας. Παρόλα αυτά χάθηκε ένα έτος, στο οποίο η διοίκηση εκτέθηκε και το προσωπικό υπέφερε. Με αφορμή την αποκτηθείσα εμπειρία, μπορούμε να δούμε τη λειτουργία περισσοτέρων σημείων επαφής στις περιοχές που υπάρχει ανάγκη. Στην Αττική είναι σίγουρο ότι υπάρχει τέτοια ανάγκη λόγω μεγάλου αριθμού εξυπηρετούμενων. Τα σημεία επαφής θα μπορούν να προετοιμάζουν το φάκελο κατάθεσης, να κλείνουν ραντεβού, να δίνουν πληροφορίες, με στόχο να σταματήσουν οι ουρές στις υπηρεσίες μίας στάσης.

 

Σε άμεση συνάρτηση με τη λειτουργία των καταστημάτων μίας στάσης βρίσκεται και ο φορέας που χορηγεί άδειες διαμονή και εργασίας. Θεωρώ αυτονόητο ότι δεν μπορούν να υπάρχουν πολλαπλοί φορείς που χορηγούν άδειες διαμονής και εργασίας σε αλλοδαπούς. Η Διεύθυνση Αλλοδαπών της Ελληνικής Αστυνομίας αδειοδοτεί τους πολίτες Ε.Ε., το Υπουργείο Εσωτερικών που ενώ νομοθετεί και συντονίζει, διαθέτει παράλληλα και Τμήμα Αδειών Διαμονής. Εκδίδει άδειες για πλήθος κατηγοριών (επενδυτές, στελέχη αλλοδαπών εταιριών, απασχολούμενους με υψηλή ειδίκευση, θύματα εμπορίας, για ανθρωπιστικούς και εξαιρετικούς λόγους κλπ.), η Διεύθυνση Εμπορίου της αιρετής Περιφέρειας εκδίδει άδειες εργασίας, οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις από τη μεριά τους καλύπτουν τις περισσότερες περιπτώσεις του κώδικα. Όλοι αυτοί οι φορείς αδειοδοτούν.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της προβληματικής άσκησης αρμοδιότητας είναι ότι η διοίκηση ενώ επιχειρεί να επαναφέρει στη νομιμότητα αλλοδαπούς με βιοτικό κύκλο στη χώρα δεν αποκεντρώνει τους «εξαιρετικούς» και «ανθρωπιστικούς» λόγους και ζητά από τον αλλοδαπό που διαβιεί στην επαρχία να μεταβεί στον Πειραιά για να συναλλαχθεί, γεγονός δύσκολο έως ανέφικτο.

 

Η ένταξη πέρα από νομοθέτημα πρέπει να λαμβάνει θεσμικό χαρακτήρα. Να αποτελεί κομμάτι της Διοίκησης. Θεωρώ απαραίτητη τη θεσμική λειτουργία ενός σχήματος παραπλήσιου των Συμβουλίων Ένταξης Μεταναστών, όπου οι Μεταναστευτικές οργανώσεις, οι Υπηρεσίες μίας στάσης και ο φορέας νομοθέτησης-Υπες θα παρακολουθούν, θα διατυπώνουν προτάσεις, θα μεσολαβούν, θα εκτελούν αποκεντρωμένα και με διαφάνεια προγράμματα κοινωνικής ένταξης. Η ένταξη σε υπερτοπικό επίπεδο (νομοθέτηση, κατάθεση προτάσεων κλπ.) θα πρέπει να έχει θεσμικό χαρακτήρα, αναγνωρίζοντας τυχόν πρωτοβουλίες που έχουν ήδη ληφθεί.

 

Τελική παραδοχή, είναι ότι η αλλαγή στον τρόπο διοίκησης προϋποθέτει προσαρμογή της νομοθεσίας στην κατεύθυνση της προστασίας των δικαιωμάτων και τις ισότιμης αντιμετώπισης των μεταναστών.

 

Αθήνα 19/2/2015

Ηλίας Χρονόπουλος

Προϊστάμενος ΔΑΜ Αθηνών Α

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ ΑΡΘΡΑ

Νέα, ειδήσεις για την Αλβανία και τους Αλβανούς στην Ελλάδα. Μεταναστευτικά νέα, ιθαγένεια, πολιτογράφηση, κώδικας μετανάστευσης, επικαιρότητα, Ελλάδα

To Top