ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Bullying βίωσα για πρώτη φορά ερχόμενος έξι χρονών στην Ελλάδα από την Αλβανία

Νίκος Γκέλια

Bullying βίωσα για πρώτη φορά ερχόμενος έξι χρονών στην Ελλάδα από την Αλβανία. Όταν έφτασα δεν ήξερα λέξη ελληνικά, αλλά έμαθα πολύ γρήγορα τη γλώσσα και έκανα νέες φιλίες. Το δυστύχημα ήταν ότι την περίοδο που ήρθα, στα μέσα του ’90, το αντι-αλβανικό αίσθημα ήταν πολύ ισχυρό. Σαν παιδί δεν γνώριζα τι ήταν ο ρατσισμός. Είχα μεγαλώσει, μάλιστα, σε μια κομμουνιστική Αλβανία όπου δεν υπήρχαν θρησκευτικές ή φυλετικές διαφορές. Όταν, λοιπόν, είδα ότι τα παιδιά δεν με έπαιζαν στη μπάλα, δεν με έκαναν παρέα ή δεν μου έδιναν το δικαίωμα λόγου, το θεώρησα στην αρχή περίεργο. Οι γονείς μου προσπαθούσαν να εξηγήσουν αλλά δεν τα κατάφερναν. Έτσι αντιλήφτηκα ότι αυτό το πράγμα απλά συμβαίνει.

Ένα χαρακτηριστικό περιστατικό που θυμάμαι έγινε στο μάθημα της ιστορίας. Η καθηγήτρια μας είχε κάνει μια ερώτηση σχετικά με το Ελληνικό Έθνος και εγώ επειδή είχα διαβάσει το μάθημα, σήκωσα χέρι, δεν σήκωνε όμως κανένας άλλος. Εκείνη επέμενε να ρωτά ποιος ξέρει την απάντηση, αγνοόντας το χέρι μου. Κάποια στιγμή, δεν κρατήθηκα και της είπα ‘μα κυρία δεν με βλέπετε που σηκώνω χέρι;’. Εκείνη λοιπόν μου απάντησε, ‘εσύ είσαι Αλβανός και δεν έχεις δικαίωμα να μιλάς για την ελληνική ιστορία’. Με ενόχλησε και με πόνεσε πολύ εκείνη τη στιγμή, αλλά αφού το σκέφτηκα καλύτερα, με πείσμωσε και αποφάσισα ότι θα συνεχίζω να διαβάζω ιστορία, θα διαβάσω όχι μόνο την ιστορία που μου μαθαίνουν, αλλά θα ψάξω βαθύτερα και αν ποτέ γυρίσει κανείς και μου πει πώς δεν γνωρίζω την Ελληνική ιστορία θα τον φτύσω. Η ιστορία είναι από τα αγαπημένα μου μαθήματα. Αργότερα ανακάλυψα και την φιλοσοφία που με βοήθησε ακόμη περισσότερο.

Ένα άλλο περιστατικό που θυμάμαι είναι που είχα έναν φίλο κολλητό, τον Αναστάση και μια φορά με κάλεσε σπίτι του να παίξουμε Nintendo 64. Άνοιξε ο πατέρας του και το πρώτο πράγμα που του είπε ήταν ‘γεια σου μπαμπά, αυτός είναι ο Νίκος ο φίλος μου. Να μην φοβάσαι είναι καλός Αλβανός’. Μου έτυχε επίσης στη τρίτη λυκείου ένα περίεργο περιστατικό. Παίζαμε μπάλα και πάνω σε ένα καυγά για το παιχνίδι, ένας συμμαθητής μου άρχισε να με βρίζει στο στυλ ‘κωλοαλβανέ, άχρηστε, να φύγετε από τη χώρα’. Ξαφνικά όλοι γύρω μου έσκασαν στα γέλια, ενώ εγώ είχα παγώσει. Όταν λοιπόν ρώτησε τους άλλους γιατί γελάνε μαζί του, του απάντησαν: ‘γιατί ρε, και συ Αλβανός δεν είσαι’; Και πράγματι το παιδί ήταν Αλβανός με ονοματεπώνυμο, και ο πατέρας του με τον πατέρα μου έπιναν κάθε πρωί καφέ και συζητούσαν στα αλβανικά. Απλά η οικογένειά του, ντρεπόταν και ήθελε να το κρύβει.

Θεωρώ ότι παρά τα δυσάρεστα περιστατικά που μπορεί κανείς να συναντήσει ακόμη και σήμερα, δεν υπάρχει τόσο έντονος φυλετικός ρατσισμός όσο στο παρελθόν. Ο αδερφός μου, για παράδειγμα, που είναι 10 χρονών και πάει τετάρτη δημοτικού δεν έχει βιώσει ποτέ ρατσισμό επειδή είναι από την Αλβανία. Το ίδιο και άλλα παιδιά από την τάξη του που έρχονται από άλλες χώρες. Αυτό σημαίνει ότι αυτές οι δράσεις που γίνονται μπορούν να δώσουν καρπό. Πιστεύω πώς οι νέες γενιές θα προχωρήσουν ακόμα περισσότερο, είναι η ροπή της ζωής τέτοια. Αυτό που εμείς πρέπει να κάνουμε, από πλευράς μας, είναι να μην επιτρέψουμε να συμβεί περιστατικό bullying στο κοντινό μας περιβάλλον, να μην εθελοτυφλούμε, να παρεμβαίνουμε και να μιλάμε. Όταν μιλάς δίνεις μια ελπίδα σε εσένα στους άλλους, ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα. Και πράγματι, αν χτίσεις χαρακτήρα, και τα βρεις με τον εαυτό σου, θα δικαιολογήσεις τους ανθρώπους που σου φέρθηκαν άσχημα και θα προχωρήσεις.

ΚΕΙΜΕΝΟ: Διονύσης Ανεμογιάννης

Πηγή:http://grekamag.gr/49384/

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ ΑΡΘΡΑ

Νέα, ειδήσεις για την Αλβανία και τους Αλβανούς στην Ελλάδα. Μεταναστευτικά νέα, ιθαγένεια, πολιτογράφηση, κώδικας μετανάστευσης, επικαιρότητα, Ελλάδα

To Top